اعلام كردند حقوق بشر را و اعلاميه دادند براى حقوق بشر ، تا چه حد ايران را در اين حقوق اوليهء بشر مراعات كردند ؟ آزادى بيان ، آزادى انتخابات ، آزادى مطبوعات ، آزادى راديو - تلويزيون ، تبليغات ، اين از حقوق بشر و از ابتدايى ترين حقوق بشر است . امريكا نمىداند كه ما نه يك تبليغات آزاد داريم نه يك مطبوعات آزاد داريم ؟ ! الآن تمام مطبوعات ايران تعطيل است از باب اينكه دوباره حكومت نظامى آمد و همه را سانسور كرد و عدهء زيادى را گرفت ، عدهء زيادى از اشخاص مختلف ؛ تا حالا ششصد نفر مىگويند از سرشناسها را گرفته‌اند . امريكا نمىداند كه در ايران ، مطبوعات ايران هيچ وقت آزاد نبوده ؟ آزاد به معناى حقيقى ؟ اين چند روزى كه يك آزادى جزئى صورى دادند ، در هيچ يك از مطبوعات ايران حق اينكه يك كلمه راجع به خود شاه - كه سركردهء دزدهاست - يك كلمه بنويسند ، هيچ همچو چيزى نبود ؛ در همهء مطبوعات ايران . شما اين روزنامهء اطلاعات ، اين روزنامهء كيهان ، روزنامه‌هاى ديگر ، در هيچ يك از مطبوعات ايران شما نمىبينيد كه يك كلمه راجع به شاه نوشته شده باشد . هر چه هست هى دولت و - عرض مىكنم كه - مأمورين ؛ و همهء تقصيرها را گردن مأمورها مىگذارند و گردن دولتها مىگذارند و گردن - مثلًا - نظاميها مىگذارند اينها ؛ حال اينكه آن جانى اصيل عبارت از شخص شاه است . ادعاى حقوق بشر كارتر و طرفدارى او از دولت نظامى اگر مطبوعات آزاد باشد بايد بگويند به اينكه چه كسى اين جنايتها را دارد مىكند ؛ و با امرِ كى اين جنايتها دارد واقع مىشود . الآن بيش از پانزده سال است كه دائماً مشغول اين جنايات هستند ؛ و ما در مدتِ ، در طولِ مدت مشروطه - الّا خيلى نادر - يك انتخابات ملى نداشتيم . در زمان حكومت رضا شاه و اين شاه هيچ وقت حكومت آزاد و يك مجلس آزاد ما نداشتيم ؛ همه‌اش مجالسى بوده است كه با سرنيزه درست شده . مردم از حقوق اوليه شان اين است كه راجع به وكالتى كه مىخواهند در مجلس اشخاص را بفرستند ، آزاد باشند كه يك كسى را در مجلس بفرستند كه سرنوشت يك مملكتى را مىخواهند اينها تعيين كنند ، مىخواهند تمام امور مملكت تحت نظر اينها اداره بشود . اگر